Strategiebepaling die verder gaat dan overleg
Binnenkort beschikbaar.
Betere keuzes beginnen met beter nadenken
In de zorg worden belangrijke keuzes vaak gemaakt in overleg. In maatschappen, teams en vakgroepen wordt veel besproken — maar lang niet alles wordt écht gezegd. Spanningen blijven onbenoemd. En voor je het weet verzandt het gesprek in discussie of herhaling.
Het resultaat? Besluiten die niet scherp zijn, matig gedragen worden en later opnieuw ter discussie staan.
Deze werkvorm brengt jullie terug naar de ontwerptafel.
Geen suffe bijeenkomst, maar een doordachte en uitdagende spelvorm die het gesprek verdiept — juist daar waar het normaal spannend wordt.
Ontstaan van het idee
Tussen 2020 en 2025 werkte ik als praktijkmanager in de huisartsenzorg, binnen een maatschap van zes huisartsen. Een dynamiek waarin belangen, verantwoordelijkheden en perspectieven voortdurend samenkomen — en waarin besluitvorming zelden eenvoudig is.
Ik zag hoe overlegstructuren tekortschoten:
- dezelfde gesprekken kwamen steeds terug
- onderliggende aannames bleven onuitgesproken
- besluiten werden genomen, maar niet altijd gedragen
Daarom ging ik terug naar de basis: hoe nemen we eigenlijk besluiten?
Niet door nóg een overlegvorm toe te voegen, maar door het denkproces zelf opnieuw te ontwerpen.
Zo ontstond deze werkvorm. Wat begon als een praktische oplossing binnen één maatschap, wordt inmiddels breder ingezet binnen de zorg.
Eerst denken. Dan praten.
De kracht van deze aanpak zit in vertraging en structuur.
Tijdens de sessie maken deelnemers eerst individueel hun afweging, zonder directe reactie van anderen. Dat zorgt voor rust, focus en gelijkwaardigheid. Iedereen krijgt ruimte om te benoemen wat voor hem of haar echt belangrijk is: belangen, zorgen, overtuigingen, twijfels.
Pas daarna ontstaat het gezamenlijke overzicht en de reflectie.
Verschillen worden zichtbaar zonder discussie. Overeenkomsten worden helder zonder ze te forceren.
Wat normaal in een overleg door elkaar loopt, wordt hier stap voor stap opgebouwd.
Ook dat wat meestal onbesproken blijft
Juist in de zorg blijven bepaalde thema’s vaak onder de oppervlakte:
- werkdruk en draagkracht
- verdeling van verantwoordelijkheden
- spanning tussen loyaliteit en zakelijkheid
- fricties in samenwerking
Niet omdat ze onbelangrijk zijn — maar omdat ze lastig zijn.
Deze werkvorm maakt ook dié knelpunten bespreekbaar, op een veilige en gestructureerde manier. Niet door te confronteren, maar door zichtbaar te maken wat er werkelijk speelt.
Niet harder praten.
Wel beter luisteren.
Wat dit oplevert
Na afloop ervaren teams en maatschappen:
- scherpere, beter doordachte keuzes
- meer begrip voor elkaars perspectief
- minder herhaling van vastgelopen discussies
- groter draagvlak én betere uitvoering
Vaak blijkt dat alleen al het expliciet maken van alle afwegingen veel ruimte geeft. Wat eerst impliciet was, wordt concreet en hanteerbaar.
Voor wie?
Deze werkvorm wordt vooral ingezet in de zorg, onder andere bij:
- huisartsen(maatschappen) die strategische richting willen bepalen
- teams die vastlopen in samenwerking of besluitvorming
- zorgpraktijken die zoeken naar balans tussen inhoud, organisatie en werkdruk
- grotere samenwerkingsverbanden die overzicht en koers nodig hebben
De werkvorm is flexibel en wordt afgestemd op de vraag die er ligt — strategisch of praktisch, op organisatieniveau of in de dagelijkse praktijk.
Praktische invulling
- Duur: 2 tot 2,5 uur
- Vooraf: korte afstemming over context en thema’s
- Tijdens: zorgvuldige begeleiding van proces, veiligheid en structuur
- Na afloop: een beknopte, overzichtelijke rapportage met de belangrijkste inzichten en aandachtspunten
Een solide basis om daadwerkelijk verder te kunnen.
Samen opnieuw kijken
Deze werkvorm is bedoeld voor zorgorganisaties die voelen dat het anders kan — omdat gesprekken blijven hangen of keuzes onvoldoende scherp worden gemaakt.
Door het proces anders in te richten, ontstaat ruimte voor betere afwegingen, moedige gesprekken en duidelijke richting.
Terug naar denken.
Daar beginnen betere keuzes.